Od czasu ukończenia Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych w Brukseli w 1991 roku  , prowadzę konsekwentnie  i na własną rękę  –  niejako „poza systemem” (kuratorów , centrów sztuki współczesnej i modnych galerii) ,  swoje własne poszukiwania i eksperymenty.
Lubię powtarzać iż to co robię  – tworzę , nie musi się nazywać „sztuką” , szczególnie w kontekscie tego co się nią dziś powszechnie nazywa.
Moja  twórczość jest  wielowymiarowa  ,  wielopoziomowa , i chyba nie do końca oczywista ,
choć poszczególne prace , niezależnie od tego czy są to obrazy , rysunki , przedmioty – rzeźby czy „meble” – mimo iż stanowią zawsze element większej i głęboko przemyślanej przezemnie całości  ,  posiadają również swoją wartość odrębną  i niezależną , która pozwala jak sądzę w pełni je docenić w oderwaniu od warstwy „teoretyczno-filozoficznej”  całego dzieła (mojego prywatnego „Opus Magnum „) , które de facto tworzę  nieustannie.

Malując obrazy , rysując , tworząc grafikę komputerową , projektując i tworząc przedmioty , komponując i tworząc przestrzenie w formie specyficznych „instalacji” na pograniczu wnętrzarstwa , scenografii i  czystej sztuki , zmierzam nieustannie do budowania w czasie , metaforycznej i w pewnym sensie filozoficznej  „Przestrzeni Wszelkich możliwości”
lub  „PRZESTRZENI POLIWALENTNEJ” – czyli wielopoziomowej , wielowymiarowej i wieloznacznej.Moja twórczość  jest w całości swoistą matrioszką , w której można odkrywać coraz to nowe warstwy i poziomy zagłębienia, jak swoisty labirynt semantyczny do którego  świadomie mnożę „wejścia”, i w którym buduję wciąż nowe pomieszczenia i korytarze.

 

 

BACK